Türkiye’de 25.10.1984 tarihli ve 3065 sayılı kanunla birlikte 1 Ocak 1985 tarihinden itibaren uygulamaya konulan kısa adı KDV olan katma değer vergisi, devletin harcamalar üzerinden talep ettiği bir vergi türüdür. Malın ilk üretiminden son tüketimine kadar geçen zaman diliminde, her aşamada eklenen katma değeri KDV oranlarını belirlemektedir. Satışlardan elde edilen karlara göre şirketler KDV farkı ödemesi yaparlar. Ancak KDV aslında son kullanıcının ödediği bir vergi türüdür. Bir ürünün KDV’sini o ürünün kullanıcısı ya da tüketicisi ödemektedir.

KDV yansıtma sistemine dayalı olarak çalışır. KDV iadesi ise yansıtılamayan KDV’nin iade edilmesi işlemidir. Örneğin, inşaat firmaları yeni bir inşaat yaparken %18 oranında KDV’si olan bir demir ve çimento kullandıkları zaman yaptıkları yapıları tüketicilere %1 KDV ile satarlar. Yüklenmiş olan KDV, tüketicilere yansıtılmadığı için ise iade talep etmek durumunda kalınır.

Vergiye tabi tutulacak bir işlem söz konusu olmadığı zaman veya katma değer vergisini fatura ya da benzeri vesikalarda göstermeye hak kazanılmadığı zaman düzenlenen bu tür vesikalarda katma değer vergisi gösterenler, vergiyi ödemekle sorumludur. Bu durum kanunlara göre borçlu olunan vergi tutarından daha yüksek bir meblağ gösteren mükellefler için de geçerlidir. Bu tür sebeplerden dolayı fazla ödenmiş olan vergiler, Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen usul ve esaslara göre ilgili kişilere iade edilir.

KDV Kimlerden Alınır?

Sanayi, ticari, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyetleri çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerden, her türlü mal ve hizmet ithalatı yapanlardan, at yarışı ve spor-toto oynanması, piyango ve diğer şans oyunlarının düzenlenmesi ve oynanmasından, profesyonel sanatçıların sergiledikleri performanslardan, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında gerçekleştirilen satışlardan KDV alınmaktadır.